अंगावर चार थेंब पडले आणि,
निसर्गाच्या आसवांमध्ये न्हाऊन
पावन झाल्यासारखं वाटलं…

शांतपणे आसवं गाळणारं,
मेघांच्या कुशीत आधार शोधणारं क्षितीज
माझ्याच वेदनांची मैफिल ऐकतंय असं वाटलं…

आशेची छोटीशी पालवी शोधताना
उन्मळून पडलेला वड सापडल्यावर,
तुझा आधार मागणारे माझे हात
कुणीतरी कापून टाकल्यासारखं वाटलं…

तुझाच….
नितीन.